Saccë na còsa cusèlla,
iè ffinë e tanda bbèlla…NNANDË A LA SËGNURA MIA
M’ANGUNUCCHIËGHË
E QUIRË CHË TTÈNGHË MMANË
CE LO FICCO.Chë gghiè?
“Saccë na còsa cusèlla, iè ffinë e tanda bbèlla…”, so una cosa cusella, che è fine e molto bella: è l’introduzione di ogni indovinello agromontese, indovinelli che vanno oltre il significato apparente delle parole.
I knelt down (M’ANGUNUCCHIËGHË) in front of (NNANDË) my lady, and what I have in my hand (QUIRË CHË TTÈNGHË MMANË) I shove it into her.
Me arrodillé (M’ANGUNUCCHIËGHHË) delante de (NNANDË) mi señora, y lo que tengo en la mano (QUIRË CHË TTÈNGHË MMANË) se lo meto.
Je me suis agenouillé (M’ANGUNUCCHIËGHHË) devant (NNANDË) ma dame, et ce que j’ai dans la main (QUIRË CHË TTÈNGHË MMANË), je l’enfonce en elle.
Il paese degli indovinelli 