Saccë na còsa cusèlla,
iè ffinë e tanda bbèlla…JËVË(G)Ë A L’UÓRTË
E TRUVAI(G)Ë NU CIUCCË MUÓRTË;
JËVË(G)Ë P’U TUCCHẼ
E SË MISË A CCAVUCIẼChë gghiè?
“Saccë na còsa cusèlla, iè ffinë e tanda bbèlla…”, so una cosa cusella, che è fine e molto bella: è l’introduzione di ogni indovinello agromontese, indovinelli che vanno oltre il significato apparente delle parole.
Andai all’orto (JËVË(G)Ë A L’UÓRTË) e trovai un asino morto (TRUVAI(G)Ë NU CIUCCË MUÓRTË), andai (JËVË(G)Ë) per toccarlo e si mise a scalciare (SË MISË A CCAVUCIẼ).
I went to the vegetable garden (JËVË(G)Ë A L’UÓRTË) and found a dead donkey (TRUVAI(G)Ë NU CIUCCË MUÓRTË), I went (JËVË(G)Ë) to touch it and it started kicking (SË MISË A CCAVUCIẼ).
Fui a la huerta (JËVË(G)Ë A L’UÓRTË) y encontré un burro muerto (TRUVAI(G)Ë NU CIUCCË MUÓRTË), fui (JËVË(G)Ë) a tocarlo y empezó a patalear (SË MISË A CCAVUCIẼ).
Je suis allé au potager (JËVË(G)Ë A L’UÓRTË) et j’ai trouvé un âne mort (TRUVAI(G)Ë NU CIUCCË MUÓRTË), je suis allé (JËVË(G)Ë) le toucher et il a commencé à donner des coups de pied (SË MISË A CCAVUCIẼ).
Il paese degli indovinelli 