Saccë na còsa cusèlla,
iè ffinë e tanda bbèlla…CIGLIACHËLË CIGLIACHËLË
CA PASSAVË,
DURMICHËLË DURMICHËLË
CA DURMÌ,
PËNNICHËLË PËNNICHËLË
CA PËNNÌ.
SË NUNN_ÈRË PË PËNNICHËLË
CA CADÌ,
DURMICHËLË CA DURMÌ,
MURÌ.Chë gghiè?
“Saccë na còsa cusèlla, iè ffinë e tanda bbèlla…”, so una cosa cusella, che è fine e molto bella: è l’introduzione di ogni indovinello agromontese, indovinelli che vanno oltre il significato apparente delle parole.
CIGLIACHËLË CIGLIACHËLË (suono onomatopeico) che passava, DURMICHËLË DURMICHËLË (suono onomatopeico) che dormiva, PËNNICHËLË PËNNICHËLË (altro suono onomatopeico) che pendeva, se non era per PËNNICHËLË che cadeva, DURMICHËLË che dormiva, moriva.
CIGLIACHËLË CIGLIACHËLË (onomatopoeic sound) passing, DURMICHËLË DURMICHËLË (onomatopoeic sound) sleeping, PËNICHËLË PËNICHËLË (another onomatopoeic sound) hanging, if it were not for PËNICHËLË falling, DURMICHËLË sleeping, dying.
CIGLIACHËLË CIGLIACHËLË (sonido onomatopéyico) que pasó, DURMICHËLË DURMICHËLË (sonido onomatopéyico) que durmió, PËNICHËLË PËNICHËLË (otro sonido onomatopéyico) que colgó, si no fuera por PËNICHËLË que cayó, DURMICHËLË que durmió, murió.
CIGLIACHËLË CIGLIACHËLË (son onomatopéique) qui a passé, DURMICHËLË DURMICHËLË (son onomatopéique) qui a dormi, PËNICHËLË PËNICHËLË (autre son onomatopéique) qui a pendu, s’il n’y avait pas PËNICHËLË qui est tombé, DURMICHËLË qui a dormi, est mort.
Il paese degli indovinelli 